Σε ένα Μοναστήρι, λίγο πριν από το Σάββατο του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαΐων, ένας νέος μοναχός ρώτησε τον γέροντα…
-Γέροντα, γιατί λένε ότι αυτή η εβδομάδα είναι βουβή;
Ο Γέροντας τον πήρε και τον οδήγησε στον κήπο…
Εκεί υπήρχε ένα δέντρο γεμάτο μπουμπούκια…
-Τι βλέπεις; τον ρώτησε…
-Βλέπω μπουμπούκια που ετοιμάζονται να ανθίσουν…
Ο γέροντας χαμογέλασε…
-Ακούς κάποιο θόρυβο όταν ανοίγουν;
-Όχι…
-Κι όμως, εκείνη τη στιγμή γίνεται το μεγαλύτερο θαύμα της φύσης…
-Το λουλούδι γεννιέται μέσα στη σιωπή…
Έπειτα ο γέροντας του είπε…
–Έτσι είναι και αυτή η εβδομάδα πριν από τα Βάγια…
Η Εκκλησία σωπαίνει λίγο περισσότερο, γιατί κάτι μεγάλο ετοιμάζεται να ανθίσει…
Ο νέος τον ρώτησε…
-Και τι ανθίζει;
Ο γέροντας απάντησε…
-Η καρδιά του ανθρώπου που ετοιμάζεται να συναντήσει το Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού…
… Και πρόσθεσε…
-Αν γεμίσουμε αυτές τις μέρες με θόρυβο, δεν θα ακούσουμε τίποτα…
Αν όμως αφήσουμε λίγη σιωπή μέσα μας, τότε θα καταλάβουμε γιατί η Εκκλησία μας οδηγεί σιγά σιγά προς τα Βάγια και τη Μεγάλη Εβδομάδα…
Αυτή η εβδομάδα, είναι σαν ανάσα πριν από τα γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδας…
Είναι χρόνος για περισσότερη προσευχή,
λιγότερα λόγια, περισσότερη μετάνοια,
περισσότερη ειρήνη στην καρδιά…
… Γιατί η Ανάσταση δεν προετοιμάζεται με φασαρία, αλλά με σιωπή!

Βουβή εβδομάδα…
… όχι γιατί δεν ακούγεται, αλλά γιατί μας καλεί να σωπάσουμε…
Λιγότερες φωνές…
… πιο χαμηλή καρδιά…
Πιο αληθινή προσευχή!

Καλή Ανάσταση!